Op dinsdag- en zondagochtend, nog voordat de eerste bezoekers door de Dorpsstraat slenteren, zijn Tom en Ans Steenvoorden al aanwezig. Kramen worden opgebouwd en hier en daar wordt een praatje gemaakt. Al jaren zorgen zij ervoor dat de zomermarkten in De Koog soepel verlopen. En hoewel ze inmiddels 76 en 73 jaar zijn, denken ze nog lang niet aan stoppen. ‘We vinden het gewoon veel te leuk.’
‘Onze band met Texel begon al voordat we hier woonden,’ vertelt Tom. ‘Voor onze Lelykwekerij kwamen we regelmatig op het eiland om bloembollen in te kopen. We voelden ons altijd al welkom.’ Ans vult aan: ‘We kochten een tweede huis aan de Kikkertstraat en merkten dat we er steeds meer thuis raakten. Toen onze kwekerij in Kortenhoef moest stoppen, wisten we: dit is het moment om definitief te verhuizen.’ In 2006 namen ze bungalowpark ’t Eibernest in De Cocksdorp over en bouwden daar een nieuw bestaan op. Het hele gezin volgde: ‘Onze dochter Esther en haar man Norbert en zoon Lucas verhuisden ook naar het eiland. Sinds 2016 runnen zij hun eigen BnB De Moerbei,’ vult Ans aan. ‘Vanaf het begin hielpen ze mee op ’t Eibernest, dat ze in 2018 volledig hebben overgenomen. Het is geweldig om te zien dat zij het hier net zo waarderen als wij.’
Maar stilzitten is niks voor Tom en Ans. Via een ontmoeting met de toenmalige marktmeester in De Cocksdorp rolde Tom het vak in. ‘Hij vroeg of het niets voor mij was. Dat leek me wel wat. Zo leer je veel mensen kennen en raak je echt onderdeel van de gemeenschap.’ Inmiddels zijn Tom en Ans al jaren samen marktmeester van de zomermarkten in De Koog. Hun werk begint al ruim voor de eerste marktdag. Tom: ‘We handelen de aanmeldingen af, maken de indeling, zorgen voor voldoende variatie en bepalen wie waar komt te staan. Je wilt geen tien dezelfde kramen naast elkaar, maar juist een mooie, evenwichtige mix.’ Op de dag zelf houden ze toezicht, regelen ze praktische zaken en zorgen ze dat alles veilig en eerlijk verloopt.
Dat werk kreeg een andere lading na het ernstige fietsongeluk van Tom op 26 juli 2023. Zijn herstel duurde lang, maar de markt ging door. Ans nam een nog actievere rol op zich en Tom reed met een scootmobiel langs de kramen. ‘We deden het samen,’ zegt ze. ‘En dat doen we nog steeds.’ Inmiddels gaat het herstel van Tom de goede kant op. ‘Vorig jaar was het nog met de scootmobiel, maar hopelijk kan ik dit jaar weer gewoon lopend langs de kramen.’
Wat de markt in De Koog bijzonder maakt, is volgens hen vooral de sfeer. ‘Het is een losse, gezellige markt met zo’n 35 tot 40 kramen. Mensen komen hier niet alleen om iets te kopen, maar ook om te kijken en elkaar te ontmoeten,’ zegt Ans. ‘Daardoor is het ook bij kraamhouders een populaire markt met verkopers uit het hele land. Sommigen vertrekken al rond vijf uur in de in de nacht om op tijd de eerste boot naar Texel te halen. Aan geweldige kramen dus geen gebrek. Wij vinden het de mooiste markt van het eiland.’
De band met de kraamhouders is hecht. ‘Je maakt van alles mee,’ vertelt Tom. ‘Soms krijg je iets cadeau, of help je even als iemand weg moet. Dat persoonlijke contact maakt het zo leuk.’ De markt is bovendien belangrijk voor het hele dorp. ‘Het moet voor iedereen iets opleveren,’ zegt Tom. ‘Niet alleen voor de kraamhouders, maar ook voor de winkels en horeca. Als het hier leeft, profiteert iedereen.’
Het ongeluk heeft hun kijk op het leven veranderd. ‘Je stelt dingen soms uit,’ zegt Tom. ‘Maar je moet genieten zolang het kan.’ In de winter doen ze dat graag op Tenerife, maar in de zomer zijn ze gewoon weer in De Koog te vinden. Samen, tussen de kramen. ‘Want,’ zegt Ans, ‘dit hoort gewoon bij ons.’
